SOWA OPAC : Miejska i Powiatowa Biblioteka Publiczna w Dębicy Katalog księgozbioru

Książka

W koszyku

oceń

Wpatrzeni w niebo / Anna Fryczkowska. - Wydanie I. - Warszawa : Wydawnictwo W.A.B. - Grupa Wydawnicza Foksal, 2023. - 427, [5] stron : ilustracje ; 21 cm.

(Saga o ludziach ziemi / Anna Fryczkowska ; 1)

Autor

Fryczkowska Anna (1968- ) Autor Fryczkowska Anna (1968- ). Saga o ludziach ziemi ;

Forma i typ

Książki Proza

Przynależność kulturowa

Literatura polska

Temat

Chłopi Przesądy Tradycja Wsie Życie codzienne Wierzenia ludowe Osadnictwo Kujawy (woj. opolskie, pow. krapkowicki, gm. Strzeleczki ; okolice)

Gatunek

Powieść obyczajowa Saga rodzinna

Udaj się w piękną, literacką podróż do Polski sprzed ponad 200 lat. Poznaj fascynujące losy rodziny, która w niesprzyjających warunkach potrafiła zachować godność i nie porzuciła wartości takich jak miłość i przyjaźń.

Jest rok 1816. Przez Kujawy, kiedyś polskie a obecnie pod zaborami, przechodzi epidemia, którą przyprowadziły ze sobą maszerujące przez dawną Rzeczpospolitą rosyjskie wojska. Do jednej z wymarłych wsi dziedzic sprowadza nowych pracowników, wśród których znajdują się Antek i Hanka - młode, chłopskie małżeństwo. Jak wielu zagubionych, młodych ludzi postanowili wybrać to miejsce, licząc na lepszy los. Wierzyli, że otrzymają kawałek pola, na którym będą mogli pracować i godnie spędzić swoje życie. Liczyli również na mniejszą pańszczyznę, która wielu chłopów wpędzała w ruinę.

"Saga o ludziach ziemi. Wpatrzeni w niebo" opowiada o nowej społeczności, w której Antek i Hanka walczą o pozycję, o niezależność od szlachty i przede wszystkim o przetrwanie. Uczą się nowych rzeczy od holenderskich osadników w świecie pełnym czarownic, wędrownych dziadów i śmiertelnych świerków. Próbują przetrwać mimo gradów niszczących uprawy, uczestniczą w chłopskich świętach, buntują się przeciwko wyzyskowi, pełni wiary w Boga i w siebie nawzajem. [taniaksiażka.pl]

zob. w.bibliotece.pl

Status dostępności:

Wypożyczalnia dla Dorosłych i Młodzieży (ul. Akademicka 10)

Wszystkie egzemplarze są obecnie wypożyczone: sygn. 821.162.1-3 (1 egz.)

Filia nr 1 (ul. Bojanowskiego 18)

Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. 821.162.1-3 (1 egz.)

Filia nr 3 (ul. Sportowa 28)

Wszystkie egzemplarze są obecnie wypożyczone: sygn. 821.162.1-3 (1 egz.)

Strefa uwag:

Uwaga ogólna

Stanowi część 1. cyklu "Saga o ludziach ziemi", część 2. pt.: Czas rumianku.

Recenzje:

Można pisać o ludzkich dramatach. Można bohaterów swoich książek umiejscawiać w wielkich miastach, w których to, będąc trybikiem zarobkowej codzienności, wpadają w depresję dobrobytu, w zgorzknienie i wieczny niedosyt. Można, poprzez postaci książkowe leczyć siebie, co stosuje wielu pisarzy, ale… Ale można pisać, jak Anna Fryczkowska i nie szukać w tekście niczego innego poza pięknem i wartościami samymi w sobie. Można czytać o polskiej wsi i literacko przepaść, (...) a świadczy to o autorze, który piórem czaruje i mami jednocześnie.
Jest rok 1816 i są Hanka i Antek i jest ich miłość i jest też kłopot, bo Antek długo myśli, zbyt długo. A Hanka dorasta i dojrzewa kobieco, staje się łakomym kąskiem dla mężczyzn, którzy oblepiają ją wzrokiem, a co poniektórzy łapskami dużymi, spracowanym, acz nachalnymi. A Antek ciągle myśli, dnie całe, tygodnie całe i gdyby nie ona, nie Hania, nic by z nimi nigdy nie było. Żenią się skromnie, ryzykują, bo ich związek to mezalians i nieporozumienie w oczach wielu - ona biedna, on zamożniejszy – jak to pogodzić? Panna bez wiana, bez niczego, bez grosza, utyskują ludzie po kątach. A Hanka to pracusia, obrotna i gospodarna kobieta, która nie ma czasu na załamywanie rąk. Dlatego, gdy w owej ich biedzie pojawia się nadzieja na poprawę losu, korzysta z niej. Łapie Antka za rękę i przenoszą się razem do Naczachowa, pustej wsi kujawskiej, której mieszkańcy pomarli na epidemię, a która teraz świeci pustkami. Stoją zimne mury domów, pola leżą odłogiem, a trzeba je uprawiać, domy zasiedlać, życie tchnąć. Wybierają sobie dom, gdzie założą rodzinę. Jedno dziecko w drodze, dwójka na progu wystraszona, dzieci dawnych mieszkańców, co to pomarli. Janek i Janka, dostają od Józwiaków imiona i od tego momentu są ich pociechami. To dwuletnie niemowy łączące przeszłość z tym, co teraz. A teraz nadjeżdżają nowi... Zasiedlają domy, stają się sąsiadami...
Ludzie biorą los w swoje dłonie i próbują go na swoją korzyść lepić. Dzień po dniu, noc po nocy. Praca, ziemia, szacunek...
I mogłabym tak pisać o „Ludziach ziemi” bez końca. Pochylać swój kark na ich wzór, orać, młócić, doglądać. Mogłabym spocona stać przy piecu i gotować strawę do wszystkich. Mogłabym na kolanach szorować oblepione garnki, trzepać stare pierzyny i sianem wypychać nowe pościele. Mogłabym... Czuję w sobie sielskość i jakiś spokój, który daje tylko wieś. Czułam to, co podczas czytania „Placówki” Bolesława Prusa, od której to powieści zaczęła się moja fascynacja literaturą osadzoną w środowisku chłopskim. Fascynacja oddaniem ziemi, tą miłością do niej i pokorą tak potrzebną do codziennej pracy. Ci ludzie są jakby silniejsi od nas, ludzi z miasta lub miasteczka. I nie są to prości chłopi. To są ludzie o wewnętrznej głębi, wierze i mądrości, jaką przekazują sobie przez pokolenia.
Anna Fryczkowska pisze tak, że pomiędzy kartkowane strony wrzucasz swoje czytelnicze łzy. Jedną po drugiej. Wiejskość i szarzyzna opowiadań tak bardzo wnika w twoją czytelniczą duszę, tak wżera się w umysł, że mimowolnie integrujesz się z bohaterami. Z Hanką i Antosiem, z dziećmi, z nowymi mieszkańcami Naczachowa. Najbardziej wzrusza cię los kobiet. One nadają wartość mężczyznom i istnieją tylko dla nich, one wyznaczają rytm. Ciepło rozchodzące się od pieca w domu, w którym gospodarzą, świadczy o zaradności, o miłości, o bezpieczeństwie i spokoju. To one słuchają i gadają o wszystkich sprawach pogodnie i bez osłonek, to one doglądają stajni. To one wychowują swoje – i nie tylko – szkraby, karmią, głaszczą po główkach, gdy zasłużą.
Jakże pięknie Fryczkowska pisze...
Jakże ujmuje za serce, za duszę...
Jakże porusza struny emocji... Gra na nich sentymentalną muzykę, która wzrusza i której nie możesz puścić mimo uszu. Ona cię otula.
Jakże literacko bawi się wrażliwością czytelnika karmiąc ją do syta.
„Saga o ludziach ziemi” to książka o ludzkich psychikach, marzeniach i pragnieniach. O ucisku, łzach i o pokorze, ale też o buncie i niezgodzie na biedę i na brak przyszłości. Bohaterowie żyją dniem obecnym, lecz marzą przy wieczornych strawach, czasem w łóżkach przed snem, gdy ciepła skóra spracowanego ciała przytłoczona puchatą pierzyną sprzyja pragnieniom.
agaKUSIczyta